 De Stichting Vissenbescherming is opgericht in 2000 om mensen diervriendelijker en respectvoller met vissen om te laten gaan. De Stichting verstrekt hiertoe wetenschappelijk onderbouwde informatie over het bewustzijn, het gedrag en de pijnbeleving van vissen en tracht door middel van betere regelgeving de mishandeling van vissen en andere in het water levende dieren tegen te gaan.
Bewustzijn en pijn
Wetenschappelijk onderzoek heeft in de afgelopen decennia veel kennis en inzicht opgeleverd omtrent de mentale vermogens van vissen en hun vermogen om pijn en stress te ervaren. Zo zijn er tal van studies verschenen over het leervermogen en het geheugen van vissen. Die blijken in veel sterkere mate aanwezig te zijn dan men voorheen heeft aangenomen. Dat vissen slechts beschikken over een geheugen van twee seconden is een fabeltje. Hun lange termijn geheugen is goed ontwikkeld. Vissen hebben dat geheugen nodig om zich te kunnen oriënteren in hun leefomgeving, die een ingewikkelde structuur bezit door de vaak verspreide ligging van paai-, fourageer- en rustgebieden en van allerlei plekken waar zich predatoren bevinden.
Vissen beschikken verder over een goed ontwikkeld waarnemings- en leervermogen. Veel vissen leren zowel door eigen ervaring als door waarneming van gedrag van soortgenoten hoe ze predatoren kunnen herkennen, ontdekken en ontwijken. Uit het gedrag van soortgenoten kunnen zij niet alleen de ernst van gevaren afleiden, maar ook de vondst van prooidieren en fourageergebieden. Ze kunnen binnen een school de individuele vissen herkennen alsook het sociale prestige van hun soortgenoten beoordelen. Op grond van de huidige stand van de wetenschap concluderen wetenschappers dat het leervermogen van vissen opmerkelijk overeenkomt met dat van gewervelden op het land. (Literatuur: Keven N. Laland, Culum Brown en Jens Krause, Learning in Fishes: from three-second memory to culture. FISH and FISHERIES 2003 nr. 4, p. 199-202; Culum Brown & N. Laland, Social learning in fishes: a review. FISH and FISHERIES 2003 nr. 4, p. 280-288).
 Waarom zouden vogels wel de moeite waard zijn en vissen niet? Beide zijn gewervelde dieren, met gevoel en bewustzijn en zij kunnen dientengevolge lijden door pijn, angst en stress. Vissen spreken de mensen niet zo aan: ze zijn niet aaibaar, niet schattig, ze worden niet direct lief gevonden. Ze kunnen ook niet schreeuwen. Bovendien worden ook veel vogels de dupe van loodkorreltjes die ze aanzien voor steentjes, nodig voor de spijsvertering; ook van verloren hengelsnoeren, de vogels raken er in verward. Daarom is het goed de kinderen er op te wijzen, dat je goed met dieren moet omgaan, of er NIET mee omgaan, namelijk ze met rust laten!!Als kinderen huisdieren hebben, moeten zij leren er goed mee om te gaan. In een aantal gevallen zou het beter zijn geen huisdier te hebben. Veel vissen worden in kleine ruimtes gestopt en ook vogels en andere dieren (hamsters, konijnen e.d.) in kleine kooien of hokken. We moeten kinderen leren vooraf goed na te denken: wil ik goed voor het dier zorgen en doe ik het dier niet te kort door gebrek aan leefruimte? Of door gebrek aan soortgenoten? Wordt bijvoorbeeld de hond vaak genoeg en langdurig genoeg uitgelaten? Het is goed om eerst een boek over het dier/de dieren te lezen. Ouders moeten ook toezicht houden. In het wild moeten de dieren zo veel mogelijk met rust gelaten worden. Kinderen moet gevoel en verantwoordelijkheid geleerd worden voor mensen èn dieren.
Waterschappen en gemeenten houden te weinig rekening met welzijn van vissen.
Jaarlijks worden duizenden vissen het slachtoffer van het wanbeheer van waterschappen en gemeenten. Bij deze organisaties ontbreekt vaak het besef dat in de wateren die zij beheren, miljoenen dieren leven, waaronder ook vissen. Een veelvuldige oorzaak van massale vissterfte is het leegpompen van sloten en vijvers ten behoeve van onderhoudswerkzaamheden. De bedrijven die deze werkzaamheden uitvoeren, zijn niet of onvoldoende door gemeenten en waterschappen geïnstrueerd hoe zij met het welzijn van vissen en andere dieren rekening moeten houden. Het zijn meestal toevallige passanten, die de vissterfte opmerken. Andere oorzaken van vissterfte zijn onder andere overlopende riolen, het maaien van waterplanten en het gebruik van vervuilde hoogovenslakken.
|
